Home Life Health BLOG: Ik ben het beu onzeker te zijn

BLOG: Ik ben het beu onzeker te zijn

onzeker

Lara beantwoordt elke week jouw meest brandende vragen over school, lastige ouders en de liefde. Als 23-jarige maakte ze het allemaal nét zelf mee en geeft ze je het juiste advies om erdoor te komen zonder schrammen. Beschouw haar als de grote zus waar je altijd bij terecht kan.

Onzekerheid is niet iets dat je plots overvalt, het is iets dat je langzaam maar zeker bekruipt. Ik was een gelukkig kind, zorgeloos, ik ging graag naar school en had veel vrienden. Toen ik aan mijn middelbaar begon, veranderde dat. Stilaan kreeg ik meer en meer opmerkingen van mannelijke leeftijdsgenootjes over mijn gewicht. Wat een bende 12-jarige jongetjes bezielt om een meisje uit te lachen omdat ze iets meer weegt dan haar vriendinnetjes, het blijft me verbazen.

Op die manier begon mijn onzekerheid. Ik werd me meer en meer bewust van mijn uiterlijk en ontwikkelde een ongezonde relatie met eten. Ik begon te diëten en at amper gedurende lange periodes, om vervolgens de schade terug in te halen. Ik was de definitie van een jojo, up and down. Ik zocht online foto’s op van slanke actrices en zangeressen in de hoop er ooit ook zo uit te zien.

Ik zocht online foto’s op van slanke actrices en zangeressen in de hoop er ooit ook zo uit te zien

Achteraf bekeken maakt het me allemaal enorm triestig. Een jong meisje in deze maatschappij wordt hoe dan ook – of ze nu dik of dun is, krullen of steil haar heeft, groot of klein is – op haar zogezegde ‘flaws’ gewezen. Op de dingen die haar doen afwijken van het beeld dat de maatschappij van jonge meisjes en vrouwen schetst.

En hoe verkeerd is dat? Het maakt me zo kwaad. Als ik nu terugkijk naar oude foto’s, zie ik een gezond en gelukkig meisje. Tot de opmerkingen begonnen en ik mijn lichaam begon te haten. Tot op de dag van vandaag struggle ik nog altijd met de gevolgen daarvan. En ik ben bijlange niet de enige.

We moeten onze vormen vieren, ons natuurlijk haar, onze huidskleur, onze sproetjes, onze àlles

Wij als jonge meisjes worden aangeleerd dat we pas mooi zijn als we eruitzien als gephotoshopte modellen in magazines. Als we voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij. Bullshit. We moeten onze vormen vieren, ons natuurlijk haar, onze huidskleur, onze sproetjes, onze àlles. Stoppen met: ‘Ik wou dat ik er uitzag als …’, en beginnen met: ‘Ik ben goed zoals ik ben.’

Het maakt me des te triester dat ik deze blog niet op een geweldig positieve noot kan afsluiten: de onzekerheid maakt nog steeds een onmiskenbaar groot deel uit van me. Net zoals onze maatschappij te kritisch is voor jonge meisjes, ben ik te kritisch voor mezelf.

Ik hoop dat deze blog/rant je aanzet tot nadenken. Dat mijn gedachten-stroom een belletje doet rinkelen. De enige manier om deze ongelukkige mentaliteit te veranderen, is door de maatschappij te veranderen. En dat begint bij jezelf. Of zoals de Biebs zingt: you should go and love yourself.

Zit je met een vraag voor mij? Twijfel dan zeker niet om me te contacteren:

Je e-mail (verplicht)

Je bericht

Nog 1 stap voor je onze desktop-meldingen kan ontvangen!

Geef je browser toestemming om je desktop-meldingen van Flair te sturen.