Home Life 14 moedige jongeren vertellen over hun ervaring met pesten

14 moedige jongeren vertellen over hun ervaring met pesten

'Jongeren kunnen zo hard zijn voor elkaar.’

© Laura Heremans
© Laura Heremans

Met de Move tegen pesten ‘STIP IT’ wil Ketnet pesten bespreekbaar maken bij jongeren. Wij trokken onlangs naar de Meir in Antwerpen en schotelden dit gevoelige onderwerp aan verschillende jongeren voor. Het resultaat? Enkele straffe getuigenissen waarvoor je best even gaat zitten.

1 / 14
Elien (18)
Julie (17)
Donjeta (15)
Ashanti (15)
Katja (17)
Lisa (17)
Amber (18)
Hilary (15)
Noor (16)
Dagmar (15)
Lola (15)
Yentl (17)
Paulien (19)
Elise (18)
Elien (18)
Elien (18)

‘Zowel op de basisschool als op de middelbare school vonden klasgenoten het nodig om met me te lachen. Ik weet niet hoe het komt, maar ik kon er vrij goed tegen. Wat ze dan deden? Oudere jongens lieten me struikelen, bijvoorbeeld. Het viel me wel op dat ze altijd de onzekere kinderen eruit wisten te pikken. Dat vind ik zo enorm jammer. Ik durfde altijd iets terug te zeggen, ze konden me in ieder geval niet klein krijgen.’

Julie (17)
Julie (17)

‘Vroeger droeg ik andere kleren en sommige kinderen uit mijn klas vonden het nodig om me daarmee uit te lachen. Wanneer we bij lichamelijke opvoeding groepjes moesten vormen om te sporten, werd ik ook vaak als laatst gekozen. Daar maakten ze graag grapjes over. Ik heb me eroverheen kunnen zetten. Ik beslis toch zelf hoe ik er wil uitzien?’

Donjeta (15)
Donjeta (15)

‘Ik ben weleens opgekomen voor een jongetje dat door oudere leerlingen gepest werd op school. Ik ben gewoon op hen afgestapt en heb gevraagd of ze ermee wilden ophouden. Zelf vinden ze het toch ook niet tof als iemand dat bij hen doet? Als iemand er droevig van wordt, weet je gewoon dat je moet stoppen.’

Ashanti (15)
Ashanti (15)

‘Op mijn vorige school kreeg ik het soms hard te verduren. Ze lachten en scholden me uit omdat ik slank was. Ik merk dat uiterlijke kenmerken toch vaak de reden zijn voor het pesten. Uiteindelijk heb ik alles aan mijn ouders verteld, want ik vond dat zij dat moesten weten. Toen werd er op school met de pesters samengezeten, maar er veranderde niet veel. Ze kregen nooit een sanctie. Daarom veranderde ik het jaar erop van school.’

Katja (17)
Katja (17)

‘Als de persoon om wie het gaat met de opmerking of het grapje kan lachen, gaat het in mijn ogen om plagen. Of misschien ook als je iets eenmalig doet. Wanneer het meerdere keren gebeurt en die persoon vindt het zelf helemaal niet fijn, is het pesten. Dan moet je er iets van zeggen en er niet mee blijven zitten. Ik begrijp niet waar dat pesten onder jongeren vandaan komt. Waarom wil je iemand zo ongelukkig maken?’

Lisa (17)
Lisa (17)

‘Ik wil dat iedereen zich goed voelt in de groep. Daarom zal ik altijd proberen om iedereen zoveel mogelijk erbij te betrekken. Als iemand een beetje anders is, moeten sommige kinderen er niets meer van weten. Ik vind dat je niet zomaar iemand kan laten vallen. Helaas heb ik dat al vaak zien gebeuren. Wat ik ook al eens zag, was dat een slachtoffer van pestgedrag plots andere kinderen buitensloot. Vreemd dat je dat andere mensen aandoet, terwijl je goed genoeg weet hoe dat voelt.’

Amber (18)
Amber (18)

‘Op school mogen ze er gerust wat meer aandacht aan besteden. Ooit danste ik in de lagere school op ‘De Move Tegen Pesten‘ van Ketnet. Leuk, maar ik besefte niet wat dat wilde zeggen. Toch heb ik de indruk dat er toen meer over pesten werd gesproken. Op de middelbare school wordt het pestgedrag naar mijn gevoel juist erger. Hoe ouder, hoe een heftigere dingen iemand kan zeggen. Jongeren kunnen zo hard zijn voor elkaar.’

Hilary (15)
Hilary (15)

‘Pesten gaat vaak om het uiterlijk, om wat iemand draagt, bijvoorbeeld. Bij mij op school zit er een meisje dat ‘dumbo’ of ‘flapoor’ genoemd wordt. Haar kledingstijl is anders, nog wat kinderachtig voor op de middelbare school. Daar heeft de pestkop ook commentaar op. Soms ga ik daar tegenin. Ik betwijfel of acties iets veranderen aan dat gedrag. Eenmaal dat ze beginnen pesten, zullen ze er niet snel mee ophouden.’

Noor (16)
Noor (16)

‘Ik ga me niet bemoeien als ik iemand zie pesten. Ik wil tenslotte niet uitlokken dat de pesters zich daarna tegen mij keren. Als iemand het totaal niet grappig vindt dat je iets zegt of doet, moet je daar onmiddellijk mee stoppen. Ga je toch verder, dan ben je aan het pesten. De actie van Ketnet vind ik een goed initiatief, alleen weet ik niet of het zal helpen. Ik denk wel dat het steun kan bieden aan slachtoffers van pesten.’

Dagmar (15)
Dagmar (15)

‘Jammer dat we op school zo weinig praten over pesten. Zelfs niet in de lessen godsdienst, hoewel ik denk dat het juist een onderwerp is om daar aan te kaarten. Ik vind de ‘STIP IT’-actie van Ketnet een goed initiatief. Dat maakt het onderwerp toch bespreekbaar. Een meisje in mijn omgeving krijgt vaak online haatreacties. Ik durf er niet op te reageren, maar op school vraag ik wel hoe het met haar gaat.’

Lola (15)
Lola (15)

‘Naarmate je ouder wordt, hoe meer het pesten een ergere vorm aanneemt. Ondertussen weet je wat die gemene woorden betekenen en het pesten houdt ook langer aan. Kinderen zeggen ook weleens iets gemeen, maar daarna leggen ze het snel weer bij. Bij tieners gaat dat anders. Als ik een tip moet geven aan een slachtoffer van pesten, wil ik zeggen dat je het nooit voor jezelf moet houden. Zo ga je het alleen maar moeilijker krijgen. Praat erover met een vriendin of een volwassene, met iemand die je vertrouwt.’

Yentl (17)
Yentl (17)

Uitsluiten zie ik als een vorm van pestgedrag. Ik kan me voorstellen dat je daar echt vanaf ziet. Zelf heb ik weleens iemand onbewust buitengesloten. Wanneer je de intentie hebt om iemand te kwetsen, ben je een pester. Als je iemand plaagt, kan dat pesterig overkomen, maar dat wil niet zeggen dat het jouw bedoeling is om iemand anders op te zadelen met een rotgevoel. Pesters voelen zich slecht en onzeker. Door te pesten maken ze voor zichzelf een schild en plaatsen ze zich boven anderen zodat zij niet worden geviseerd.’

Paulien (19)
Paulien (19)

‘Op de middelbare school heb je altijd zo’n populair kliekje. Bij ons op school lachte dat groepje vaak met andere leeftijdsgenootjes. Met iemand die zichzelf boven de rest plaatst, heb ik het sowieso moeilijk. Ik denk dat sommige tieners vaak maar wat meelachen, maar stiekem toch schrikken van de opmerkingen van anderen. Door sociale media wordt pesten nog makkelijker. Het is niet langer face to face. Daardoor ga je toch sneller een gemenere opmerking maken. Je durft meer te zeggen, maar aan de andere kant van het scherm zit wel effectief iemand. Daar staan jongeren niet bij stil.’

Elise (18)
Elise (18)

‘In het eerste jaar van de middelbare school ben ik zelf gepest geweest. Ze zijn me beginnen uitsluiten en hebben de hele klas tegen me opgezet. Ze maakten een vals Facebookprofiel aan en zeiden dat ik erachter zat. Mijn ouders zagen dat ik niet goed in mijn vel zat. Door het te blijven vragen, vertelde ik uiteindelijk wat er scheelde. Ik wilde het hen eerst niet vertellen. Uiteindelijk belde mijn mama naar de ouders van de pesters om te praten over wat er precies gebeurde op school. Dat vond ik op dat moment echt verschrikkelijk, maar achteraf gezien heeft me dat ontzettend geholpen.’

Lees ook:

Nog 1 stap voor je onze desktop-meldingen kan ontvangen!

Geef je browser toestemming om je desktop-meldingen van Flair te sturen.